Parafialna strona
demonstracyjna
w Katowicach

Czytanie z Księgi Rodzaju<br><br>Pan Bóg rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi».<br><br>Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.

Ps 33 (32), 4-5. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 22)<br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie<br><br>Słowo Pana jest prawe, *<br>a każde Jego dzieło godne zaufania.<br>On miłuje prawo i sprawiedliwość, *<br>ziemia jest pełna Jego łaski.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie<br><br>Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *<br>na tych, którzy oczekują Jego łaski,<br>aby ocalił ich życie od śmierci *<br>i żywił ich w czasie głodu.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie<br><br>Dusza nasza oczekuje Pana, *<br>On jest naszą pomocą i tarczą.<br>Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *<br>według nadziei pokładanej w Tobie.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza<br><br>Najdroższy:<br><br>Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który zniweczył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię.

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:<br>«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.<br><br>Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».<br><br>Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.<br><br>A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.<br><br>A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».

Czytanie z Księgi proroka Daniela<br><br>O Panie, Boże mój, wielki i straszliwy, który dochowujesz wiernie przymierza tym, co Ciebie kochają i przestrzegają Twoich przykazań.<br><br>Zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, popełniliśmy nieprawość i zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy od Twoich przykazań. Nie byliśmy posłuszni Twoim sługom, prorokom, którzy przemawiali w Twoim imieniu do naszych królów, do naszych przywódców, do naszych przodków i do całej ludności kraju.<br><br>U Ciebie, Panie, sprawiedliwość, a u nas wstyd na twarzach, jak to jest dziś u nas – mieszkańców Judy i Jerozolimy, i całego Izraela, u bliskich i dalekich, we wszystkich krajach, dokąd ich wypędziłeś z powodu niewierności, jaką Ci okazali.<br><br>Panie! Wstyd na naszych twarzach, naszych królów, naszych przywódców i naszych ojców, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. Ale Pan, Bóg nasz, jest miłosierny i okazuje łaskawość, mimo że zbuntowaliśmy się przeciw Niemu i nie słuchaliśmy głosu Pana, Boga naszego, by postępować według wskazań, które nam dał przez swoje sługi, proroków.

Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów<br><br>Czy wiecznie będziesz się gniewał? * <br>Nie pamiętaj nam win przodków naszych, <br>niech szybko nas spotka Twoje zmiłowanie, * <br>gdyż bardzo jesteśmy słabi.<br><br>Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów<br><br>Wspomóż nas, Boże, nasz Zbawco, * <br>dla chwały Twojego imienia; <br>wyzwól nas i odpuść nam grzechy * <br>przez wzgląd na swoje imię.<br><br>Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów<br><br>Niech jęk pojmanych dojdzie do Ciebie * <br>i mocą Twego ramienia ocal na śmierć skazanych. <br>My zaś, lud Twój i owce Twojej trzody, † <br>będziemy wielbić Ciebie na wieki * <br>i przez pokolenia głosić Twoją chwałę.<br><br>Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem. <br>Ty masz słowa życia wiecznego.<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.<br><br>Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie».

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Słuchajcie słowa Pańskiego, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory!<br><br>«Obmyjcie się i oczyśćcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło! Zaprawiajcie się w dobru! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie!<br><br>Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie! – mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby były czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna.<br><br>Jeżeli będziecie ulegli i posłuszni, dóbr ziemskich będziecie zażywać. Ale jeśli się zatniecie w oporze, miecz was wytępi». Albowiem usta Pańskie to wyrzekły.

Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Nie oskarżam cię za twoje ofiary, * <br>bo twe całopalenia zawsze są przede Mną. <br>Nie przyjmę cielca z twego domu * <br>ani kozłów ze stad twoich».<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Czemu wymieniasz moje przykazania * <br>i na ustach masz moje przymierze? <br>Ty, co nienawidzisz karności, * <br>a słowa moje odrzuciłeś za siebie?»<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć? † <br>Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie? * <br>Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy. <br>Kto składa dziękczynną ofiarę, ten cześć Mi oddaje, * <br>a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie».<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy <br>i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.<br><br>Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.<br><br>A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus.<br><br>Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony».

Czytanie z Księgi Syracydesa<br><br>Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę.<br><br>Z powodu jej kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona, serce me się w niej rozradowało, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości mojej idę jej śladami. Nakłoniłem tylko trochę ucha mego, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę.<br><br>Postąpiłem w niej, a Temu, który dał mi mądrość, chcę oddać cześć. Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznałem wstydu.<br><br>Dusza moja walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo. Ręce wyciągałem w górę, a błędy przeciwko niej opłakiwałem.<br><br>Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki czystości. Z nią od początku zyskałem rozum, dlatego nie będę opuszczony.<br><br>[W kościołach, w których nie obchodzi się uroczystości, przed Ewangelią jest jedno czytanie.]

Ps 16 (15), 1-2a i 5. 7-8. 11 (R.: 5a)<br><br>Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.<br><br>Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *<br>mówię do Pana: «Tyś jest Panem moim».<br>Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *<br>to On mój los zabezpiecza.<br><br>Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.<br><br>Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *<br>bo serce napomina mnie nawet nocą.<br>Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *<br>On jest po mojej prawicy, nic mnie nie zachwieje.<br><br>Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.<br><br>Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *<br>pełnię Twojej radości<br>i wieczną rozkosz *<br>po Twojej prawicy.<br><br>Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian<br><br>Bracia:<br><br>Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego.<br><br>Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim, nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną przez wiarę w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze, przez poznanie Jego: zarówno mocy zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach, w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych.<br><br>Nie mówię, że już to osiągnąłem i już się stałem doskonałym, lecz pędzę, abym też to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa.<br><br>Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie.

Alleluja, alleluja, alleluja [W Wielkim Poście: Chwała Tobie Królu wieków]<br><br>Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,<br>abyście szli i owoc przynosili.<br><br>

Słowa Ewangelii według świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów:<br><br>«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.<br><br>To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.<br><br>Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».<br><br>

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza<br><br>Tak mówi Pan: «Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzewu na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.<br><br>Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście;<br><br>także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców.<br><br>Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne – któż je zgłębi? Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków».

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br><br>Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, † <br>nie wchodzi na drogę grzeszników * <br>i nie zasiada w gronie szyderców, <br>lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie * <br>i rozmyśla nad nim dniem i nocą.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br><br>On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, * <br>które wydaje owoc w swoim czasie. <br>Liście jego nie więdną, * <br>a wszystko, co czyni, jest udane.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br><br>Co innego grzesznicy: * <br>są jak plewa, którą wiatr rozmiata. <br>Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, * <br>a droga występnych zaginie.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże <br>i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus powiedział do faryzeuszów:<br><br>«Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody.<br><br>Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.<br><br>Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.<br><br>Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”.<br><br>Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.<br><br>Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».

Czytanie z Księgi Rodzaju<br><br>Izrael miłował Józefa bardziej niż wszystkich innych swych synów, jako urodzonego w podeszłych jego latach. Sprawił mu też długą szatę z rękawami. Bracia Józefa, widząc, że ojciec kocha go bardziej niż ich wszystkich, tak go znienawidzili, że nie mogli zdobyć się na to, aby przyjaźnie z nim rozmawiać.<br><br>Kiedy bracia Józefa poszli paść trzody do Sychem, Izrael rzekł do niego: «Czyż twoi bracia nie pasą trzody w Sychem? Chcę cię posłać do nich». Józef udał się więc za swymi braćmi i znalazł ich w Dotain.<br><br>Oni ujrzeli go z daleka i zanim się do nich przybliżył, postanowili podstępnie go zgładzić, mówiąc między sobą: «Oto tam nadchodzi ten, który miewa sny! Teraz zabijmy go i wrzućmy do którejkolwiek studni, a potem powiemy: Dziki zwierz go pożarł. Zobaczymy, co będzie z jego snów!»<br><br>Gdy to usłyszał Ruben, postanowił ocalić go z ich rąk; rzekł więc: «Nie zabijajmy go!» I mówił Ruben do nich: «Nie doprowadzajcie do rozlewu krwi. Wrzućcie go do studni, która jest tu na pustkowiu, ale nie podnoście na niego ręki» – po to, by wybawić go z ich rąk, a potem zwrócić go ojcu.<br><br>Gdy Józef przybył do swych braci, oni zdarli z niego odzienie – długą szatę z rękawami, którą miał na sobie. I pochwyciwszy go, wrzucili do studni: studnia ta była pusta, bez wody.<br><br>Kiedy potem zasiedli do posiłku, podniósłszy oczy, ujrzeli z dala idących z Gileadu kupców izmaelskich, których wielbłądy niosły wonne korzenie, żywicę i olejki pachnące; ciągnęli oni, wioząc to do Egiptu. Wtedy Juda rzekł do swych braci: «Cóż nam przyjdzie z tego, gdy zabijemy naszego brata i nie ujawnimy naszej zbrodni? Chodźcie, sprzedamy go Izmaelitom! Nie podnośmy ręki na niego, wszak jest on naszym bratem!» I usłuchali go bracia.<br><br>I gdy kupcy madianiccy mijali ich, bracia, wyciągnąwszy śpiesznie Józefa ze studni, sprzedali go Izmaelitom za dwadzieścia sztuk srebra, a ci zabrali go z sobą do Egiptu.

Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.<br><br>Pan przywołał głód na ziemię * <br>i odebrał cały zapas chleba. <br>Wysłał przed nimi męża: * <br>Józefa, którego sprzedano w niewolę.<br><br>Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.<br><br>Kajdanami ścisnęli mu nogi, * <br>jego kark zakuto w żelazo, <br>aż się spełniła jego przepowiednia * <br>i poświadczyło ją słowo Pańskie.<br><br>Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.<br><br>Król posłał, aby go uwolnić, * <br>wyzwolił go władca ludów. <br>Ustanowił go panem nad swoim domem, * <br>władcą całej posiadłości swojej.<br><br>Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał.

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; <br>każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:<br><br>«Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.<br><br>Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.<br><br>Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?»<br><br>Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».<br><br>Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».<br><br>Arcykapłani i faryzeusze, słuchając Jego przypowieści, poznali, że o nich mówi. Toteż starali się Go pochwycić, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka.

Czytanie z Księgi proroka Micheasza<br><br>Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego, co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead jak za dawnych czasów. «Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukażę mu dziwy».<br><br>Któryż bóg podobny Tobie, co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.<br><br>Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości. Wrzucisz w morskie głębiny wszystkie ich grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia<br><br>Błogosław, duszo moja, Pana, * <br>i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. <br>Błogosław, duszo moja, Pana * <br>i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.<br><br>Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia<br><br>On odpuszcza wszystkie twoje winy * <br>i leczy wszystkie choroby. <br>On twoje życie ratuje od zguby, * <br>obdarza cię łaską i zmiłowaniem.<br><br>Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia<br><br>Nie zapamiętuje się w sporze, * <br>nie płonie gniewem na wieki. <br>Nie postępuje z nami według naszych grzechów * <br>ani według win naszych nam nie odpłaca.<br><br>Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia<br><br>Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, * <br>tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli. <br>Jak odległy jest wschód od zachodu, * <br>tak daleko odsuwa od nas nasze winy.<br><br>Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Chwała Tobie, Królu wieków<br><br>Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem: <br>«Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie».<br><br>Chwała Tobie, Królu wieków

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».<br><br>Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:<br><br>«Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.<br><br>A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.<br><br>Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.<br><br>A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.<br><br>Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.<br><br>Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.<br><br>Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.<br><br>Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».